Actie – Reactie – Actie

Hoe reageer jij op je kinderen? En een interessante vraag is: waarop reageer je bij je kinderen?

Heel vaak is een reactie gebaseerd op het (waarneembare) gedrag dat stoort of dat je wilt veranderen. Alles is echter actie-reactie. Dit doorloopt een cyclus, dus jouw gedrag (je reactie) brengt ook weer een (re)actie bij je kind teweeg.  

Hoe werkt dit door? Je kind rent bijvoorbeeld gillend door het huis. Het rennen en gillen irriteren je…Hoe reageer je? Zeg je bijvoorbeeld ‘stop met gillen, je mag niet rennen in huis. Hoe vaak heb ik dat nou wel niet gezegd? ‘

En, hoe reageert je kind op jouw reactie? Vaak schiet je kind in de weerstand of verdediging en in plaats van een gesprek of een oplossing, wordt het een ‘gevecht’ of rent je kind weg en gaat uit verbinding.

Kijk eens naar het verschil tussen de volgende verschillende reacties:

  • Houd op met huilen! ~ versus ~ Je lijkt verdrietig, heb je een knuffel nodig?
  • Als jullie niet stoppen met ruzie maken, keer ik om en gaan we weer naar huis! ~ versus ~ Ik zet de auto aan de kant. Als het weer rustig is in de auto, kan ik verder rijden.
  • Wat nou weer. Je hebt weer je melk om gegooid! ~ versus ~ Oh jee, de tafel is nat, wat hebben we nodig?
  • Het is inderdaad niet eerlijk. Maar ja, wen er maar aan want het leven is niet eerlijk ~ versus ~  Ik zie dat je ervan baalt dat ik dit besluit heb genomen.
  • Heb je weer een onvoldoende gehaald? ~ versus ~ Je vindt wiskunde nog niet zo gemakkelijk, is er iets dat ik kan doen om je helpen?
  • Je hebt genoeg gezeurd kleine dame! ~ versus ~ Gebruik een rustige stem als je iets wilt.
  • Ik heb het helemaal gehad met jou! ~ versus ~ Ik voel me geïrriteerd en heb het nodig om rustig te worden. Ik ga een wandeling maken.

De ene reactie heeft een heel ander gevolg dan de andere reactie.

Waar zit nu het grote verschil? Wat zorgt ervoor dat je verbindend en positief communiceert en gewenste (re)acties uitlokt? Het helpt om voorbij het gedrag te kijken en aan te sluiten op de behoeftes van je kind. Onder het gedrag zit namelijk altijd een positieve behoefte. Door hier op aan te sluiten blijf je in gesprek en in verbinding. Als de rust is gekeerd, kan je terugkomen op het (ongewenste) gedrag en je kind herinneren aan de afspraken in huis. De bereidheid en bereikbaarheid zijn dan veel groter.

Binnenkort, in ons volgende blog lees je meer over het waarnemen van behoeftes. Dit vergt namelijk een andere manier van kijken. En…anders kijken is ook echt anders zien :-). Het verruimt je mogelijkheden en brengt meer plezier bij jou en bij je kinderen.

Author: Sonja

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *