Liefde en loslaten

Onze dochter werd gisteren 16 jaar, wat een feest en wat hadden we het fijn met elkaar afgestemd. Overal en met elkaar konden we genieten van haar dag. En toen… was het ineens stil hier in huis. Ze ging gezellig samen met haar vader, haar (stief)gezin en prille liefde uit eten. Gehuld in een prachtig nieuw jurkje met jonge Bambi benen en een stralende lach.

De stilte viel over me heen als een verrassende deken. Zomaar ineens, een paar minuten na haar vertrek. Het leek alsof de realiteit niet matchte met mijn oerbrein. De moeder in mij wilde haar ruiken, zien, voelen, horen. De moeder in mij laat haar los, vrij. De moeder in mij mist haar ineens zo, terwijl ik weet dat ze hier waarschijnlijk gewoon op haar kamer naar muziek zou luisteren met haar prille lief… Het blijft bijzonder hoe, ondanks tijd en het gewend zijn aan alle veranderingen die deken soms ineens over me heen kan vallen.

Een traan rolt over mijn wang. Ik voel ‘m gaan en vertel mijzelf wat ik haar ook vertel als ze mij mist. Echte liefde voel je: in allerlei vormen. Het is een boodschap hoeveel je van elkaar houdt. Ik proost op het leven, op de liefde tussen moeder en dochter.

Author: Janneke

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *