Als klein meisje was ik onder de indruk van mijn opa. Ik had een soort haat-liefde verhouding met hem. Hij had een sterke mening, iets was zwart of wit en ik voelde me daar altijd wat onzeker bij. Dacht wel tien keer na voordat ik mijn eigen mening gaf, terwijl ik soms heel andere ideeën had dan hij. Op een gegeven moment werd mijn opa hees. Hij stak zijn ‘kop in het zand’ om uiteindelijk de diagnose keelkanker te krijgen. Een intens en verdrietig traject, waarbij om te overleven zijn strottenhoofd en stembanden zijn verwijderd. Ik zat naast het ziekenhuisbed en zag dezelfde opa….. monddood. Hij de man van het woord, debat, het uiten, kon niks meer uitbrengen en ik zat naast hem. Ik zag zijn grote ogen en wist: alles is anders. Ik hield me stil, zoals ik gewend was. Wilde weg, voelde verwarring. Daarnaast wist ik, dat ik had te blijven. Bij deze pijn en dit verdriet.

Mijn opa leerde op een andere manier ‘spreken’ met een servox. Veel mensen haakten vanuit ongeduld af. Mijn fascinatie voor het woord, dat wat hij wilde zeggen, nam alleen maar toe. Het is het begin van mijn studiekeuze logopedie geweest, waarbij ik alles leerde over communicatie en stemgeven. Maar de echte dynamieken van het wezenlijke contact bleven onderbelicht. Door me te richten op honderden mensen die ik begeleidde, ontdekte ik dat we misschien allemaal wel de uitdaging hebben om echt stem te geven aan dat wat gezegd wil worden, ons innerlijk proces, onze binnenwereld. Onze dromen, angsten, verlangens en passies. Terwijl hier juist het èchte contact plaatsvindt met jezelf en de ander. Het echte contact van hart tot hart.

Luister en leef naar je hart. Spreek je innerlijke stem – jouw gift

en deel dit met de wereld!

Ik deed daar zelf aan mee. Vanaf jongs af aan al. Bang voor het oordeel van de ander. Bang om afgewezen of onbegrepen achter te blijven, alleen. Het aanpassen en afstemmen zat zo in mijn bloed. Het was een kracht die me nu in de weg ging zitten. Mijn hart klopte aan de deur en de ankers gingen uit. Toch won het verlangen het van de twijfels. Ik ben op reis gegaan naar mijn hart, mijn stem en mijn bezieling. Prachtige opleidingen en visies sterkte mij en ik dacht dat ik er was. Dat ik vanuit het vertrouwen in mezelf vrij was om stem te geven aan alles in mij.    

Mijn hart met liefdevolle, oordeellose ruimte naar iedereen stelde mij in 2009 echter intens op de proef. Kon ik net zo oordeelloos en liefdevol naar mijzelf zijn als naar anderen? Kon ik stem geven aan mijn weg, me uiten ook als de woorden niet zo gemakkelijk over mijn lippen kwamen. Mijn huwelijk bevond zich in turbulent vaarwater, we lagen in scheiding en ik kreeg aanvankelijk het volgen van mijn hart maar moeilijk uitgelijnd met alle gedachten en emoties. Openheid en eerlijkheid hadden toch geweken voor mijn angsten en daarmee was ik in de eerste plaats ontrouw aan mezelf. Mijn kernwaarden: eerlijk, liefdevol en vrij stonden op scherp. Stap voor stap ben ik mijn handelen en tegenstrijdige gevoelens zoals schuld-onschuld, openheid-geslotenheid, verdriet en geluk echt gaan toelaten om uiteindelijk veel liefdevoller, rijker en vrijer te kijken naar wat is in het moment, in plaats van er wat van te vinden. Vrijer van oordeel, nu ook naar mezelf. Ik ben thuisgekomen en geef stem aan dat wat gehoord, gezien of gevoeld wil worden. Vanuit mezelf kan ik anderen in contact brengen met hun binnenwereld. Ik voel daar intens geluk bij. Luister en leef naar je hart. Spreek je innerlijke stem – jouw gift en deel dit met de wereld! Leven vanuit je hart werkt door in de relatie die je hebt met jezelf, je partner, je ex-partner, je (stief)kinderen en op je werk.  

– Janneke Kemner

Janneke Kemner, systemisch coach en therapeut met het EIA-keurmerk van NOBCO. Janneke voldoet aan strenge kwaliteitseisen, volgt de Internationale Ethische Code en ontwikkelt zichzelf continu.